Historia – Páxina 6 – Termos Escénicos

Termos Escénicos

Dicionario Enciclopédico

Subtexto

No Método de Konstantin Stanislavski, subtexto é todo aquilo que non está explicitamente escrito no texto dramático pero que serve para definir o personaxe e interpretalo na posta en escena.

Supermonicreque

Termo co que Gordon Craig se refire ao traballo da actriz ou actor a partir dun modelo de non-interpretación (non acting) que non pase pola encarnación do personaxe e o estudo psicoloxista que conduciría ao teatro naturalista, senón pola actuación a modo de autómata en mans do director-demiúrgo, procurando así un teatro de arte, antiteatral.

Superobxectivo

Meta final do personaxe, resultante da suma de todos os obxectivos que guían as súas accións na partitura total da obra

Surrealista, Teatro

Estilo teatral das vangardas que se asocia coa lóxica do onírico, coa sobreposición do mundo dos soños.

Tabernáculo

Do latín tabernaculum significa “tenda”, e refírese ao santuario ou espazo en forma de tenda onde se garda o sagrado tanto na tradición xudea coma na cristiá. Por extensión, o tabernáculo é, dende a igrexa románica, o espazo central con forma de tenda significada nunha cúpula en que se cruzan os brazos da cruz latina que fai a súa planta. É nese lugar onde ten lugar a liturxia como representación. 

Tableau vivant

Vid. Cadro vivo  

Teatro

Discurso de vocación estética no que un conxunto de emisores emiten unha mensaxe que é ficción ou artefacto artístico formado por signos icónicos, múltiples e simultáneos, ante un auditorio pluripersoal que é copresente ao acto de emisión.

Teatro á italiana

Modelo arquitectónico teatral que, seguindo unha disposición enfrontada entre escenario e público, diferencia claramente entre eses dous ámbitos e emprega elementos estruturais específicos que os caracterizan. Así, o escenario sepárase da sala a través do marco de embocadura, ao tempo que a sala, en forma de ferradura, semicírculo ou semióvalo aberto cara ao escenario, posúe zona de patio de butacas e palcos organizados en diferentes andares.

Tertulia

Vid. Curral de comedias

Tetraloxía

Conxunto de tres traxedias e un drama satírico, compostas por un mesmo autor, interpretadas polos mesmos actores e coas que se presentaban a algún concurso na Grecia Clásica, ao ser requisito este formato para a festividade.

Theatron

Termo grego (θέατρον) que significaba “lugar para ver” e que pasou a denominar os teatros gregos tal como se formularon inicialmente.

Theologeion

Parte do teatro grego situada no primeiro nivel da skené e que estaría reservada para a presenza de personaxes que representasen a divinidades.

Traxedia contemporánea

Tipo de texto dramático da actualidade que trata problemáticas e personaxes en situacións sociopolíticas do noso tempo que teñen algúns trazos característicos vinculábeis ás características esenciais da traxedia como xénero tal como o explicou Aristóteles. O heroe ou protagonista da traxedia contemporánea segue realizando accións que seguen a xeran conflito e un erro tráxico, unha hybris, un recoñecemento e produce finalmente un efecto de catarse.

Traxicomedia

É un dos grandes xéneros teatrais, que nace no teatro romano e mestura elementos grotescos, cómicos e tráxicos.

Tres unidades, Regra das

Precepto propio do clasicismo formulado con intención de garantir, na elaboración da literatura dramática, o respecto á interpretación normativa da Poética de Aristóteles do século XVII. Así, partindo da importancia dada por Aristóteles á unidade de acción, estabelécese a necesidade de respectar as unidades de tempo e de lugar.

Unidade de acción

Vid. Aristotélico, Teatro Vid. Regra das tres unidades

Unidade de lugar

Vid. Regra das tres unidades  

Unidade de tempo

Vid. Regra das tres unidades  

Zanni

Vid. Commedia dell’arte