Historia – Termos Escénicos

Termos Escénicos

Dicionario Enciclopédico

Absurdo, Teatro do

Estilo da arte escénica e da literatura dramática que rompe coa tradición do drama realista e presenta primordialmente situacións de personaxes en contextos de illamento, reflexión existencial ou (pos)liminal, con tendencia cara ao disparatado e o humor que poden ter as intervencións ou os diálogos aparentemente inconexos desta nova ficción afastada das lóxicas da realidade ou da congruencia entre a acción e o pensamento expresado.

Acción física

No Método de Konstantin Stanislavski, é a unidade básica dunha técnica de ensaios baseada na representación estimulada a través da imaxinación da actividade física do personaxe.

Acción física

No Método de Konstantin Stanislavski, é a unidade básica dunha técnica de ensaios baseada na representación estimulada a través da imaxinación da actividade física do personaxe.

Actividade

Vid. Método

Agit-Prop, Teatro

Vid. Axitación e propaganda, Teatro de

Aloxador

Termo habitualmente empregado en castelán, alojero. Vid. Curral de comedias

Análise activa

No Método de Konstantin Stanislavski, técnica de ensaio baseada na aplicación á análise textual do drama dos principios teórico-literarios do formalismo ruso.

Análise cognitiva

Vid. Coñecemento afectivo

Apousentos

Termo empregado habitualmente en castelán, aposentos. Vid. Curral de comedias

Apuntadora, Apuntador

Persoa encargada de asistir á actriz ou actor cando lle esquece o texto, sexa nos ensaios, sexa durante a función.

Atelana

Tipo de farsa da Antiga Roma, procedente da cidade de Atella, posteriormente importada a Roma segundo o historiador Tito Livio e que se considera como un dos precedentes da Commedia dell’arte italiana.

Auleta

Músico que acompañaba o coro e guiaba a procesión coa que se iniciaban as dionisíacas.

Aulós

Óboe dobre propio do culto a Dionisos.

Auto

O auto ou auto sacramental é un xénero dramático renacentista, con orixes no teatro relixioso medieval.

Auto de fe

Vid. Auto

Axitación e propaganda, Teatro de

Concepto procedente do movemento soviético, cuxo máximo expoñente foi o Outubro revolucionario de 1917, destinado a realizar novas postas en escena multitudinarias, que empregasen apeiros e elementos dos traballadores e falasen das demandas e opresións da clase obreira, sementando as bases ideolóxicas do comunismo.